เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 346 เขาไม่เหมือนกับซาคุโมะ ความสับสนของเย่ชางผู้ใช้วิชาแผดเผา
บทเรียนที่ใช้ประวัติศาสตร์เป็นกระจกเงานั้น แม้จะมีเพียงไม่กี่คาบสั้น ๆ แต่กลับทำให้เขาเริ่มเรียนรู้วิธีคิดถึงสิ่งต่าง ๆ ที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังของทุกเรื่องราว
คำพูดเพียงประโยคเดียวของจิไรยะ ผนวกกับสถานะศิษย์ของโฮคาเงะรุ่นที่สามและสามนินจาแห่งโคโนฮะ สิ่งที่สื่อออกมานั้นย่อมไม่ใช่การปล่อยให้ศิษย์ก่อเรื่องวุ่นวายตามอำเภอใจอย่างไร้ขอบเขต
ภายใต้เงื่อนไขที่สามารถรับประกันความปลอดภัยได้ อย่างเช่นในครั้งนี้ แม้จะทำให้เขตอาคมตรวจจับของหมู่บ้านส่งสัญญาณเตือนภัย และทำให้เบื้องบนตื่นตระหนก
ทว่าตราบใดที่ไม่มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น และเกี่ยวข้องเพียงแค่พวกเขาสองคน ย่อมไม่มีปัญหาอันใด
จิไรยะรู้ดีว่ามินาโตะกำลังฝึกฝนวิชาผนึกอยู่ ความเชี่ยวชาญในผนึกสี่ลักษณ์ของเขานั้นถึงขั้นก้าวล้ำอาจารย์อย่างตนไปแล้วด้วยซ้ำ
หลังจากทราบว่าพัฒนากระสุนวงจักรได้สำเร็จ วิชานินจาไร้ตราประสานนี้เมื่อผสานเข้ากับความคล่องตัวของวิชาเทพสายฟ้าเหิน สิ่งที่มันเป็นตัวแทนบ่งชี้นั้นมีมากมายเหลือเกิน
ในช่วงเวลานี้ ต่อให้เป็นตาแก่นั่น... ก็จำเป็นต้องพิจารณาความคิดเห็นของมินาโตะอย่างรอบคอบเช่นเดียวกัน
มินาโตะไม่ใช่เขี้ยวขาว ยอดฝีมือแห่งตระกูลฮาตาเกะผู้นั้นแบกรับสิ่งต่าง ๆ ไว้บนบ่าหนักหนาเกินไป ทั้งยังให้ความสำคัญกับเกียรติยศมากเกินไป