0249

⬢⬢⬢

ตอนที่ 249 บังไค: สุริยันชาด

แสงแดดแสบตาทำให้เควินลืมตาขึ้น

ทว่าเมื่อสายตากลับมามองเห็นชัด เขากลับพบว่าตัวเองอยู่เหนือชั้นเมฆ ด้านข้างคือแสงแดดที่แผ่ไออุ่น... ดวงอาทิตย์งั้นเหรอ

ร่างพลันร่วงหล่นลงเบื้องล่าง หลังทะลุผ่านม่านเมฆ สิ่งที่ปรากฏสู่สายตาก็คือเกาะขนาดใหญ่ยักษ์แห่งหนึ่ง

เมื่อทอดสายตามองภาพรวมจากที่สูง เกาะเบื้องล่างนั้นแม้เทียบกับอลาบาสตาก็ยังใหญ่กว่ามาก ไม่อาจเรียกมันว่าเกาะได้อีกแล้ว ควรเรียกว่าทวีปเสียมากกว่าจึงจะเหมาะ

เควินเหาะผ่านกลางเวหาด้วยความเร็วไม่มากนัก พอที่จะทำให้มองเห็นทัศนียภาพของเมืองแต่ละแห่งเบื้องล่างได้อย่างชัดเจน

ตึกสูงเสียดฟ้าที่ผุดตระหง่าน รถไฟลอยฟ้า ฝูงชนที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเริงร่า...

ที่นี่ไม่ใช่บ้านเกิดในความทรงจำ เพราะระดับเทคโนโลยีนั้นก้าวหน้ากว่าโลกในความทรงจำมากนัก

“ที่นี่คือที่ไหนกัน”