เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 220 การตระหนักรู้ของทราฟัลการ์ ลอว์
“ดีใจจริง ๆ ที่พวกนายทุกคนยังมีชีวิตรอดมาอยู่ที่นี่ได้”
เบโล เบ็ตตีทอดสายตามองคนทั้ง 112 คนที่อยู่ด้านล่าง ภายใต้สายตาที่ประสานกัน ไม่มีใครทนสบตาได้แม้แต่คนเดียว ต่างพากันหลบสายตาไปตาม ๆ กัน
“ดังนั้นพวกนายก็คงจะเดาอะไรบางอย่างออกแล้วใช่ไหมล่ะ”
“ใช่แล้ว พวกนายถูกเปิดโปงตัวตนแล้ว”
ราวกับกำลังเอ่ยถึงเรื่องธรรมดาสามัญเรื่องหนึ่ง น้ำเสียงของเบโล เบ็ตตีไม่มีความขุ่นเคืองหรือไม่พอใจเจือปนอยู่แม้แต่น้อย
ทว่าเพียงคำพูดสั้น ๆ แค่ประโยคเดียว กลับทำให้ทุกคนในห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงข้อนิ้วที่กำแน่นจนกระดูกลั่นดังขึ้นมา
นิเบลกำสองมือที่ฟื้นตัวเพราะแดนดิไลออนเยียวยาเอาไว้แน่น เส้นเลือดปูดโปนขึ้นบนหลังมือ
ใช่แล้ว เพราะคนอย่างพวกตนถูกเปิดโปง... สมาชิกหลายพันคนที่แฝงตัวอยู่ในเทกีลา วูล์ฟจึงจำเป็นต้องอพยพทั้งหมด