0214

⬢⬢⬢

ตอนที่ 214 ดราก้อน: ฉันจะอยู่ต่อ ฉันจะตาย [คุกเข่าขอตั๋วเดือน ปัง ปัง ปัง]

“ไม่มีใครเกิดมาเพื่อเป็นทาส ก่อนหน้านี้พวกนายต่างก็มีประเทศของตัวเอง มีครอบครัวของตัวเอง และมีชีวิตเป็นของตัวเองไม่ใช่หรือไง”

เสียงของเบโล เบ็ตตีดังขึ้นอีกครั้ง “หยิบอาวุธขึ้นมาแล้วต่อต้านซะ! คนพวกนั้นที่กดขี่พวกนาย จงเอาความทุกข์ทรมานที่พวกมันเคยมอบให้ในอดีต ตอบแทนคืนพวกมันไปให้หมด!”

สิ้นเสียงพูด ทุกคนที่หยิบอาวุธขึ้นมาแล้วต่างพากันมองไปยังชายตรงหน้าที่กำลังกวัดแกว่งค้อนเหล็กไม่หยุด

ยามนี้หัวหน้าผู้คุมที่ยามปกติเปรียบดั่งผู้พิพากษาชะตากรรมคนนั้น ร่างกายแหลกเหลวเป็นเนื้อชิ้นเล็กชิ้นน้อย ตั้งแต่ลำคอขึ้นไปกลายเป็นสีแดงขาวปนเปกัน หมดลมหายใจไปนานแล้ว

ทว่าค้อนเหล็กที่กวัดแกว่งก็ยังคงไม่หยุดลง แม้กะโหลกศีรษะจะแหลกเป็นเศษเล็กเศษน้อย แรงสะท้อนจากค้อนเหล็กที่ฟาดลงบนหินสีเขียวบนสะพานจะทำให้ง่ามมือฉีกขาด ชายคนนั้นก็ยังคงคุ้มคลั่งราวกับปีศาจ

“อึก”

หลังกลืนน้ำลายลงคอ คนแรกก็ก้าวออกมา

ในมือของเขาคือท่อนไม้ท่อนหนึ่ง ในอดีตนี่คือเครื่องมือใช้งานทาสของเขา แต่ตอนนี้มันก็สามารถเป็นอาวุธได้เช่นกัน