เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 176 ซาโบ เอส นามิ ลูฟี่
“แปะ”
ถุงอาหารหนึ่งถุงกับเหล้าหนึ่งขวดถูกวางลงบนเคาน์เตอร์ หนูนามิกะพริบตาปริบ ๆ แล้วเอ่ยอย่างเป็นธรรมชาติยิ่ง “เถ้าแก่ คิดเงินด้วย”
เถ้าแก่ร้านค้าเห็นว่าเป็นหนูนามิแสนน่ารัก ก็เริ่มคิดเงินอย่างกระตือรือร้นเป็นที่สุด ขวดเหล้านั้นก็หยิบคิดเงินได้อย่างคล่องมือ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ครั้งแรก
“เบลเมลจะดื่มเหล้าอีกแล้วเหรอ ถ้าเมาแอ๋ขึ้นมาก็ต้องให้เธอและโนจิโกะคอยดูแลอีก แถมทุกครั้งยังเป็นพวกเธอที่มาช่วยซื้อเหล้าให้อีกนะ”
ระหว่างพูดเถ้าแก่ก็คิดเงินเสร็จพอดี หลังจากรับเงินเบรีมาก็ทอนเศษเงินให้หนูนามิ “โตขึ้นมาเป็นลูกสะใภ้ฉันดีไหมล่ะ ฉันจะบอกให้รู้นะ เจ้าลูกชายบ้านฉันน่ะ...”
“เจ้าอ้วนน้อยบ้านลุงเนี่ยนะ”
เอสที่อยู่ข้างหลังพูดแทรกขึ้นมาทันที พลางเบิกตากว้างตอกกลับ “เจ้าอ้วนน้อยนั่นวัน ๆ รู้จักแต่อิ่มแล้วก็นอน เถ้าแก่ยังไม่ตื่นจากฝันกลางวันหรือไง”
ขณะกำลังจะตอกกลับอีกสองสามประโยค เอสกลับสังเกตเห็นว่าพวกผู้ใหญ่ที่ร้านเหล้าเมื่อกี้ตามมาถึงหน้าร้านแล้ว