เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 167 จินเบผู้มีปัญญาหยั่งรู้ทางความคิด
แม้บางครั้งจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือคนอย่างซันจิหรือรูจเพราะตัวละครเหล่านั้นในความทรงจำ หรือมอบผลผ่าตัดให้ทราฟัลการ์ ลอว์ พร้อมอธิบายถึงภัยแฝงเร้นเพราะเล็งเห็นศักยภาพของเขา
แต่เจตจำนงอันแน่วแน่ที่จะเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้ตลอดมา ก็ทำให้เควินไม่นำความโกรธแค้นจากชาติก่อนในความทรงจำมาระบายใส่ผู้อื่น
ดั่งเช่นอารองที่อยู่ตรงหน้า หรือแม้กระทั่งจินเบที่เคยลงมือใส่ตนก่อนหน้านี้
หากต้องการให้โลกนี้กลายเป็นไปตามอุดมคติ กำลังรบย่อมขาดไปไม่ได้ ทว่ากำลังรบก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งในนั้นเท่านั้น
แน่นอนว่าเขาสามารถบันดาลโทสะเข่นฆ่าพวกมนุษย์ปลาที่ล้อมตนไว้ หรือหักแขนขาแล้วโยนทิ้งไว้หน้าทางเข้าปราสาทริวงู เนปจูนก็ไม่อาจทำอะไรเขาได้เลย
แต่หากทำเช่นนั้น เจตจำนงอันแน่วแน่ตลอดมาก็คงกลายเป็นเรื่องน่าขัน
มนุษย์ปลาเคียดแค้นมนุษย์ สามัญชนหวาดกลัวมนุษย์ปลา หน่วยจับทาสไล่ล่ามนุษย์ปลา ความดีชั่วในเรื่องนี้ หากมองผ่านค่านิยมและกรอบความคิดร่วมสมัย ย่อมเห็นได้ชัดเจนและเรียบง่าย
เควินปรายตามองสองทวารบาลด้านหลังฟิชเชอร์ ไทเกอร์ “ไม่ต้องจ้องข้าขนาดนั้นหรอก ใบหน้านี้แม้จะหล่อพอ ๆ กับหน้าตาจริงของข้า แต่ย่อมไม่ใช่รูปลักษณ์ที่แท้จริงของข้าอย่างแน่นอน”