0162

⬢⬢⬢

ตอนที่ 162 การดึงตัวโบร์ซาลิโน

ในตอนที่เซ็นโตมารุยังเด็กมาก เขาเกือบจะอดตายเพราะไม่มีอาหาร สุดท้ายจึงได้รับการอุปการะจากเวกาพังก์ แม้จะไม่ใช่พ่อบุญธรรมแต่ก็เปี่ยมด้วยบุญคุณ

และนับตั้งแต่เวกาพังก์หายตัวไปเมื่อหลายปีก่อน เซ็นโตมารุซึ่งได้เข้าร่วมกองกำลังป้องกันทางวิทยาศาสตร์แล้วก็ไม่เคยละทิ้งการตามหา แน่นอนว่ารัฐบาลโลกเองก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน

หากไม่มีการเปรียบเทียบก็คงมองไม่เห็นความต่าง หลังปฏิบัติการทะเลเหนือ วินสโมค จัดจ์มาอยู่ที่นี่ได้หลายปีแล้ว แต่ความคืบหน้าของโครงการกลับยังคงเชื่องช้า ผลงานที่ได้ก็มีเพียงแค่วิชาการเดิม ๆ ของเจอร์มาเท่านั้น

“ซ้วบ...”

โบร์ซาลิโนกลืนบะหมี่คำสุดท้ายลงคอ “ไม่ต้องเป็นกังวลไปหรอก ไม่แน่ว่าตอนนี้หมอนั่นอาจจะใช้ชีวิตสุขสบายกว่าทั้งนายและฉันเสียอีก ก็แค่หายตัวไปเท่านั้นเอง ด้วยหัวขนาดยักษ์แบบนั้นของเขา ไม่ว่าใครก็ต้องเอ่ยปากถามทั้งนั้นแหละ”

“พอถามออกไป เวกาพังก์! ชื่อนี้เป็นตัวแทนของอะไร หลายปีก่อนก็ใช่ว่าจะแพร่กระจายออกไปน้อยเสียเมื่อไหร่ เทคโนโลยีที่ทำให้เรือรบแล่นข้ามคาล์มเบลต์ได้น่ะโด่งดังมากเลยนะ”

เซ็นโตมารุส่งเสียงฮึดฮัด “ถ้าถูกพวกโจรสลัดชั่วร้ายจับตัวไป ตาลุงยังจะนั่งชิลอยู่อย่างนี้ได้อีกเหรอ”

โบร์ซาลิโนลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจ “ใครจะไปรู้ล่ะ ใช้ชีวิตผ่านไปวัน ๆ หากมีภารกิจฉันก็คงต้องออกไปอยู่ดี”