เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 159 ชาวมังกรฟ้าผู้ล่วงลับ อัศวินเทพเคลื่อนพล
ตรงทางเข้าสู่ชั้นใต้ดินแห่งแมรีจัวส์แห่งนั้น แม้บทสนทนากับอิมและห้าผู้เฒ่าตลอดทั้งกระบวนการจะพูดจาไม่ตรงประเด็น ทั้งสองฝ่ายต่างไม่มีเจตนาจะเปิดเผยข้อมูลใด ๆ
ทว่าคำพูดประโยคหนึ่งของนักบุญแซเทิร์น ก็ยังคงทิ้งเบาะแสให้แก่เควิน
[หากไม่ใช่เพราะยังมีประโยชน์อยู่บ้าง ของพรรค์นั้นก็เปราะบางไร้ค่าสิ้นดี]
นี่คือคำพูดเดิมของนักบุญแซเทิร์น และคำว่ายังมีประโยชน์อยู่บ้างนี่เอง ที่ทำให้เควินนึกถึงสถานการณ์ของทหารจักรกลยักษ์ในความทรงจำขึ้นมาได้
เมื่อสองร้อยปีก่อน ทหารจักรกลยักษ์ตนนี้ปีนขึ้นมายังแมรีจัวส์เพื่อก่อการโจมตี ทว่าสุดท้ายกลับไม่ได้สร้างความเสียหายใหญ่หลวงอันใด ก็ถูกหอกของตนเองแทงทะลุร่างจนหยุดการทำงานไปในที่สุด
ระยะห่างจากแปดร้อยปีก่อนถึงสองร้อยปีก่อนคือหกร้อยปี เวลาล่วงเลยมาถึงหกร้อยปีกลับยังฟื้นคืนพลังขับเคลื่อนได้ ระเบิดเวลาเช่นนี้มีหรือที่ชาวมังกรฟ้าจะยอมให้คงอยู่ในแมรีจัวส์ต่อไป
ในความทรงจำ เวกาพังก์เคยกล่าวไว้ว่ามีนักวิจัยทางวิทยาศาสตร์เก็บรักษามันเอาไว้
เควินไม่คิดว่าจะมีนักวิจัยทางวิทยาศาสตร์คนใดบารมีล้นฟ้าถึงเพียงนั้น ในเมื่อหุ่นยนต์ทหารตนนี้เคยโจมตีแมรีจัวส์มาแล้ว... เว้นเสียแต่นักวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่ว่านี้ จะเป็นหนึ่งในห้าผู้เฒ่าอย่างนักบุญแซเทิร์น