0147

⬢⬢⬢

ตอนที่ 147 ความหวาดกลัวของแชงคส์

ในน่านน้ำทะเลตะวันออก เรือโจรสลัดเสากระโดงเดี่ยวกำลังแล่นอยู่ ธงโจรสลัดที่โบกสะบัดมีดาบตะวันตกสองเล่มไขว้หลังหัวกะโหลก และที่ตาซ้ายของหัวกะโหลกมีรอยกรงเล็บสามขีด

“แข็งแกร่งมากเลยนะ เบน เบ็คแมน”

เรือโจรสลัดแล่นเข้าใกล้หมู่บ้านฟูชาแล้ว แต่สายตาของแชงคส์กลับมองไปยังชั้นเมฆตรงขอบฟ้าไกลสุดระดับน้ำทะเล

ยาซปที่เพิ่งเข้าร่วมกลุ่มเมื่อไม่นานนี้ก็มองตามไปเช่นกัน พลางเอ่ยถามด้วยความสงสัย “ที่กัปตันหมายถึง... นั่นฝีมือคนทำงั้นเหรอ”

เบน เบ็คแมนตบไหล่ยาซปเบา ๆ “ทะเลผืนนี้กว้างใหญ่มากนะเด็กใหม่มือปืนซุ่มยิง ถ้ามัวแต่อยู่ในทะเลตะวันออก นายไม่มีทางได้เห็นอะไรแบบนี้หรอก”

ยาซปส่งเสียงหึในลำคอแล้วตอบกลับ “แล้วไอ้หมอที่เก่งกาจขนาดนั้น มันก็โผล่มาที่ทะเลตะวันออกเหมือนกันไม่ใช่หรือไง แต่ก็น่าตื่นเต้นจริง ๆ นั่นแหละ พลังของคนคนเดียวกลับเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศได้ถึงเพียงนี้”

แชงคส์หันไปมองลูกเรือที่คุมหางเสือ ยังไม่ทันได้อ้าปาก เบน เบ็คแมนก็เข้าใจความคิดของกัปตันตนเองทันที

“บนเรือพวกเรายังมีเด็กอยู่นะแชงคส์ แผนเดิมของเราคือมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านฟูชาบนเกาะดอว์น”