เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 142 ผู้รอดชีวิตแห่งเฟรวันซ์
ไปจากที่นี่งั้นเหรอ
ลอว์มองดูคนที่แผ่กลิ่นอายลึกลับและไม่น่าไว้ใจออกมาทั่วร่างตรงหน้า ร่างกายเกร็งแน่นไปทั้งตัว เตรียมพร้อมจะหันหลังอุ้มน้องสาววิ่งหนีไปจากที่นี่ได้ทุกเมื่อ
หนี!
ทันทีที่ตัดสินใจได้ วินาทีถัดมาเขาก็หันหลังกลับ อุ้มลามี่ตัวน้อยวิ่งตรงไปยังหัวมุมตรอกทันที
ทว่าหนึ่งนาทีต่อมา เมื่อลอว์เห็นเงาร่างตรงทางแยกข้างหน้า ก็รีบหยุดเท้าลงอย่างรวดเร็ว แล้วหันหลังวิ่งกลับไปทางเดิมอีกครั้ง
เพียงแค่ช่วงเวลาสั้น ๆ ห้านาที การวิ่งสปรินต์สุดแรงเกิดทำให้ลอว์ในวัยเพียงเก้าขวบหอบหายใจอย่างหนัก จนในลำคอเริ่มรับรู้ได้ถึงรสหวานคาวของเลือดแล้ว
“ทะ...ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้ นาย...โผล่มา...ข้างหน้าได้ยังไงกันแน่”
เควินไม่ได้ตอบ เพียงแค่หายวับไปในพริบตาแล้วมาปรากฏตัวอยู่ข้างกายเขา พลางยื่นมือข้างหนึ่งไปแตะบนศีรษะของเด็กหญิงตัวน้อยที่อยู่ด้านหลัง