เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 139 ความหวังที่ถือกำเนิดจากความสิ้นหวัง
ทะเลเหนือ เมืองสีขาวเฟรวันซ์
วันใหม่ดวงอาทิตย์ยังคงขึ้นเหมือนเดิม แต่สำหรับผู้คนในเมืองนี้ ไม่ว่าจะเป็นหมอหรือประชาชน ในยามนี้ทุกคนต่างไม่ปรารถนาให้เวลาผ่านไปเร็วเช่นนี้
เมื่อปลายทางของชีวิตที่โรคภัยนำพามานั้นมองเห็นได้แล้ว การที่ยังประคองอารมณ์ไว้ได้ก็เพียงเพราะฝากความหวังไว้กับเหล่าหมอในโรงพยาบาลเท่านั้น
เวลาล่วงเลยมาสามเดือนแล้ว แต่ละวันสำหรับทุกคนช่างทรมาน พวกเขาหวังว่าเหล่าหมอในโรงพยาบาลจะนำข่าวดีมา จะช่วยพวกตนที่ยังโชคดีไม่ตายในตอนนี้ให้รอดพ้น
ประเทศนี้ไม่มีความหวังเหลืออยู่แล้ว พวกเขาเพียงอยากมีชีวิตอยู่ หรือไม่ก็ให้เด็ก ๆ ในบ้านได้มีชีวิตอยู่
เมื่อจุดขาวปรากฏขึ้น ก็หมายความว่าโรคตะกั่วอำพันเริ่มกำเริบแล้ว ยังมีเวลาอยู่ แต่บางทีอาจเป็นไม่กี่เดือน หนึ่งปี หรือปีครึ่ง…
ไม่ใช่เพียงโรคภัยเท่านั้น
เมื่อสามเดือนก่อน กองทหารองครักษ์ของเฟรวันซ์พบว่าบรรดาท่านขุนนางได้อพยพออกจากประเทศนี้ไปหมดแล้ว ประเทศเพื่อนบ้านโดยรอบล้อมแนวชายแดนทั้งหมดด้วยลวดหนาม และมีทหารถือปืนปิดกั้น