เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 90 ความเงียบงันของห้าผู้เฒ่า
โบร์ซาลิโนไม่รู้ว่าเควินรู้เรื่องอดีตของเขาได้อย่างไร แต่ความทรงจำช่วงนั้นคือสิ่งที่เขาไม่อาจลืมเลือนได้จริง ๆ จากก้นบึ้งของหัวใจ
เมื่อเทียบกับชีวิตสุขสบายไร้กังวลเรื่องปากท้อง เกียรติยศ และอำนาจของผู้สมัครพลเรือเอกหลังเข้าร่วมกองทัพเรือแล้ว เสียงโห่ร้องยินดีที่ดังข้างหูในวันวานดูเหมือนจะทำให้เขารู้สึกเบิกบานใจยิ่งกว่า
คนฉลาดงั้นหรือ?
ในช่วงแรกเริ่ม ตัวเขาก็เป็นคนฉลาดด้วยหรือเปล่า?
ไม่ใช่เลย ในปีที่เข้าร่วมกองทัพเรือพร้อมกับซาคาซึกิ ความคิดแรกเริ่มของเขาก็แค่ต้องการปกป้องรอยยิ้มเหล่านั้นไม่ใช่หรือไง!
กำจัดโจรสลัดทั้งหมด เพื่อให้เด็ก ๆ เหล่านั้นมีรอยยิ้มได้ตลอดไป เพื่อให้สามัญชนสามารถมีชีวิตรอดต่อไปได้ในทะเลผืนนี้
นี่ต่างหากคือความคิดแรกเริ่ม...
ทว่าต่อมา... ต่อมาครั้งแล้วครั้งเล่า ดูเหมือนจะเป็นการประนีประนอมครั้งแล้วครั้งเล่า จนกลายมาเป็นสภาพเช่นนี้ในที่สุด