เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 87 อีกหนึ่งคนรู้จักเก่าเมื่อสิบแปดปีก่อน
“หนวกหูจริง!”
นักบุญโรดนาซขว้างปืนในมือใส่คนรับใช้ข้างกายทันที “รีบใส่กระสุนให้ฉันสิ เจ้าโง่!”
ชายวัยกลางคนที่แสร้งทำเป็นลนลานรับปืนพกไว้กล่าวตอบอย่างนอบน้อม ไม่นานก็บรรจุกระสุนเสร็จเรียบร้อย
ในเวลาเดียวกัน เด็กหญิงที่กำลังอ้อนวอนคนเดินถนนให้ช่วยแม่ของตนก็จมสู่ความสิ้นหวัง เลือดสด ๆ ไหลรินลงมาจากใบหน้า ทว่ากลับไม่มีใครยอมเงยหน้าขึ้นมาแม้แต่คนเดียว
คราบน้ำตากลมกลืนไปกับหยาดน้ำตา เด็กหญิงตัวน้อยคุกเข่าหันไปทางชาวมังกรฟ้า
การอาศัยอยู่ในเขต 1 มานานขนาดนี้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอกับแม่ได้พบกับชาวมังกรฟ้า
เธออาจไม่เข้าใจความหมายของขุนนางโลก แต่เธอเข้าใจดีว่าผู้ที่สามารถช่วยแม่ของตนได้ในตอนนี้ มีเพียงท่านขุนนางโลกที่แม่เคยบอกไว้คนนี้เท่านั้น
“ขอร้องล่ะค่ะ... ได้โปรดเถอะค่ะคุณลุง ช่วยแม่ของหนูด้วย”