เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 84 นามิและโนจิโกะ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ในห้องที่เพิ่งเก็บกวาดเสร็จ จินนีก็กล่อมทารกหญิงจนหลับลงได้ในที่สุดอย่างยากลำบาก
จินนียกมือกุมหน้าผากพร้อมกับถอนหายใจยาว ตอนนั้นเควินเจ้าเด็กตัวกะเปี๊ยกนั่นไม่ได้เลี้ยงยากขนาดนี้สักหน่อย!
หิวก็รู้จักอ้าปาก กระหายก็รู้จักชี้แก้วน้ำ ปวดฉี่ก็ยังรู้จักส่งเสียงอ้อแอ้เรียก
เมื่อครู่ถ้าไม่ได้ทหารเรือหญิงคนนี้ช่วยไว้ หัวของเธอคงระเบิดไปกับเสียงร้องไห้ของเด็กคนนี้แล้ว
จินนีเหลือบมองหญิงสาวที่กำลังกล่อมทารกหญิงพลางถอนหายใจแล้วเอ่ยขึ้นว่า “เธอก็อย่าโทษตัวเองมากเกินไปเลย เมื่อเทียบกับผู้บังคับบัญชาประจำสาขาของพวกเธอแล้ว เธอก็ทำได้แค่ปฏิบัติตามคำสั่งเท่านั้นแหละ”
เบลเมลไม่ได้หันไปมองเธอ สายตายังคงหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างของทารกหญิงที่หลับใหล
“ตอนที่ได้เป็นทหารเรือ สิ่งที่ฉันคิดคือการปกป้องสามัญชนไม่ให้ถูกโจรสลัดรังแก แม้จะเป็นผู้หญิง แต่ตลอดมาฉันก็พยายามฝึกฝนอย่างหนักกว่าใคร ขยันยิ่งกว่าพวกผู้ชายเสียอีก”
“ฉันเคยคิดว่ามีเพียงกองทัพเรือเท่านั้นที่จะปกป้องสามัญชนได้ ปกป้องหมู่บ้านเดิมของฉัน และปกป้องเด็ก ๆ ทุกคนไม่ให้ต้องกลายเป็นเด็กกำพร้า”