เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 221 บทสดุดีพระคุณ 14 ภาพตระการตาไม่ต่างจากสัตว์ป่าแอฟริกาอพยพย้ายถิ่น
ทุกคนต่างก้มหน้าก้มตากินอย่างตะกรุมตะกราม ราวกับพายุพัดกวาดอาหารตรงหน้าให้เกลี้ยงเกลา ส่วนใหญ่ไม่แม้แต่จะใช้ช้อนส้อม แค่ใช้มือเปล่าคว้าอาหารยัดเข้าปากจนเศษอาหารเลอะเทอะเต็มใบหน้า
ไม่นานนัก อาหารปริมาณมหาศาลที่พอสำหรับคนสามคนหรือมากกว่านั้นก็ถูกเหล่าผู้รับการคัดเลือกกวาดลงท้องจนหมดเกลี้ยง แต่หลังอิ่มหนำสำราญ หลายคนกลับไม่ได้มีท่าทีอิ่มเอมเปรมใจ ตรงกันข้าม พวกเขากลับกุมท้องล้มฟุบลงกับพื้น สีหน้าซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด
เสียงครวญครางด้วยความเจ็บปวดเริ่มดังระงม จากตอนแรกที่มีเพียงสองสามคน ก็เริ่มลามไปมากขึ้นเรื่อยๆ ดังประสานกันไม่ขาดสาย ส่วนคนที่ยังไม่มีอาการต่างเบิกตากว้างมองเพื่อนร่วมชะตากรรมที่นอนดิ้นทุรนทุรายอยู่บนพื้นอย่างทำอะไรไม่ถูก
เหล่านักบวชที่คอยแจกอาหารเห็นท่าไม่ดีก็รู้ทันทีว่าเกิดเรื่องใหญ่แล้ว จึงรีบเอ่ยปากไล่ “ทุกคนกลับห้องตัวเองไปซะ เร็วเข้า!”
ส่วนนักบวชอีกกลุ่มรีบวิ่งแจ้นไปแจ้งข่าวทันที