เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 210 เอาไปฝังบนเนินเขาด้านหลังเถอะ
เจียงชีไป๋เดินตามเอวาเข้าไปในวิหาร ด้านในมีผู้คนนั่งอยู่ไม่น้อยแล้ว แทบทั้งหมดเป็นผู้หญิงที่แต่งกายเรียบง่าย ในจำนวนนั้นมีหญิงตั้งครรภ์แบบเอวาอยู่ไม่น้อย ทุกคนต่างก้มหน้า หลับตาพริ้ม ริมฝีปากขยับพึมพำท่องคัมภีร์คำสอนศักดิ์สิทธิ์
บางคนสวมผ้าคลุมศีรษะและผ้าคลุมหน้า ส่วนอีกกลุ่มหนึ่งก็แต่งกายตามปกติ
ทั้งสองหาที่นั่งใกล้ทางเดิน เอวานั่งลงปุ๊บก็ก้มหน้า ประสานมือไว้ด้านหน้า เริ่มสวดภาวนาอย่างนิ่งสงบทันที
เจียงชีไป๋ก้มหน้าตาม ผ้าโปร่งสีดำตกลงมาบัง สายตาของเธอจึงลอดผ่านช่องว่างออกไป กวาดมองสำรวจไปรอบๆ
ภายในวิหารใหญ่โตโอ่อ่าเหมือนอย่างที่เธอคิดไว้ เพดานโค้งสูงตระหง่าน เสาหินหลายแถวแบ่งโถงหลักออกเป็นโถงกลางและระเบียงทางเดินข้างอีกสี่แนว โครงซี่โค้งทอดตัวขึ้นจากยอดเสาไปบรรจบกันที่จุดกึ่งกลาง
ผนังโดยรอบไม่มีพื้นที่ว่างเลยแม้แต่น้อย เต็มไปด้วยภาพจิตรกรรมฝาผนังและภาพนูนต่ำ โทนสีสุขุมลุ่มลึก ให้ความรู้สึกสง่างามและเคร่งขรึม
บนแท่นบูชาเบื้องหน้า คือกลุ่มรูปปั้นของเทพธิดาและเหล่าสาวกที่ได้รับความคุ้มครองจากพระองค์ เทพธิดาแห่งการให้กำเนิดซึ่งเป็นประธานมีสีหน้าสงบนิ่ง แววตาเปี่ยมด้วยความเมตตากรุณา พระหัตถ์ข้างหนึ่งยื่นมาด้านหน้าเล็กน้อย ราวกับกำลังตอบรับเสียงเพรียกหาของเหล่าสาวกเบื้องหน้า