เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 200 ผู้เล่นทุกคนต่างก็ชอบเดินทางร่วมกับหมึกยักษ์ห้วงลึก
วันนี้หูลาปาออกจากดันเจี้ยนไปแล้ว
“ฉันไปก่อนนะ อย่าร้องไห้ล่ะ ไม่แน่ดันเจี้ยนหน้าอาจจะได้เจอกันอีกก็ได้” หูลาปาแกล้งทำเป็นอารมณ์ดี “ก่อนไปยังโชคดีได้กินหนวดหมึกแดงผีน้ำย่างด้วย อร่อยเด็ดไปเลย เมื่อก่อนตอนฉันเป่าปี่ซัวน่าหาเลี้ยงชีพ ปลาหมึกตัวใหญ่ขนาดนี้ อย่าว่าแต่กินเลย แค่เห็นยังไม่เคยเห็น คิดๆ ดูแล้ว เกมวันสิ้นโลกก็ใจดีกับฉันเหมือนกันแฮะ”
เจียงชีไป๋กับซุ่ยซุ่ยอันต่างก็รู้สึกใจหาย “ลาก่อนนะอาหู”
“ลาก่อน!”
หลังจากหูลาปาจากไป กองเรือก็ไม่ได้ปรับเปลี่ยนรูปขบวนใหม่ แม้ว่าวงล้อมคุ้มกันฝั่งของเจียงชีไป๋จะขาดคนไปหนึ่งคน แต่เรือมือใหม่สองลำในวงล้อมอีกชั้นก็พึ่งพาอะไรไม่ได้อยู่ดี คำนวณดูแล้วพลังรบฝั่งเธอก็ยังเหนือกว่าอยู่ดี ไม่แน่ว่าพอซุ่ยซุ่ยอันออกจากดันเจี้ยนไปอีกคน ชิงลิ่วอาจจะดึงเรือจากฝั่งเธอไปเสริมแทน
ระหว่างทาง กองเรือต้องเจอกับหนอนท่อยักษ์สปาเก็ตตี้ลอยฟ้าอีกครั้ง หลังหนีตายกันอย่างทุลักทุเล หลายคนในกองเรือก็เริ่มคิดถึงหูลาปาขึ้นมา ทั้งที่เขาเพิ่งเข้าร่วมได้แค่วันเดียว