เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 193 งั้นตอนนี้ก็เหมือนกำลังมองแม่ไก่ที่ออกไข่ทองคำได้ไม่รู้จบแล้วล่ะ
เรือยางของเรือล่องหนไร้เป้าหมายถูกเจียงชีไป๋ยกให้ผีน้ำเขียวกับโรคระบาดไปแล้ว แต่ไม่นานหลังจากนั้น พอทำภารกิจประจำวันเสร็จ ระบบก็ส่งเรือยางแบบเดียวกันเป๊ะมาให้เธออีกหนึ่งลำ
เธอพายเข้าไปใกล้วัตถุปริศนาที่พวกมนุษย์ปลาเกล็ดดำใช้เป็นแทรมโพลีนอย่างรวดเร็ว พอเข้ามาดูใกล้ๆ มันดูใหญ่กว่าเดิมเสียอีก เหมือนถุงนิ่มๆ กึ่งโปร่งแสงลอยอยู่บนผิวน้ำ
เจียงชีไป๋ใช้ท่อนไม้จิ้มมันดู สัมผัสที่ส่งกลับมาทั้งนุ่มหยุ่นและลื่นมือ จากนั้นมันก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรงราวกับโดนจี้จุดบ้าจี้ แล้วพ่นลำน้ำพุ่งใส่เจียงชีไป๋
ที่แท้มันเป็นสิ่งมีชีวิต!
ลำน้ำนี้ในสายตาของเจียงชีไป๋ดูอ่อนปวกเปียก หลบได้ง่ายดาย เธอยังลองเอาปลายไม้ไปรองน้ำดูด้วย ท่อนไม้เปียกชุ่ม แต่ไม่มีร่องรอยการกัดกร่อน
เจียงชีไป๋ไม่แปลกใจเลย ถ้าเจ้าตัวนี้โกรธแล้วพ่นกรดออกมาได้ คงไม่ตกต่ำถึงขั้นต้องมาเป็นแทรมโพลีนให้พวกมนุษย์ปลาเหยียบเล่นหรอก
ตอนนั้นเอง หูลาปาที่อยู่บนเรือเห็นเหตุการณ์นี้เข้าก็ตบหน้าผากฉาด “ฉันเหมือนจะรู้แล้วว่ามันคือตัวอะไร”