เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 187 หยดน้ำสีรุ้งที่สั่นระริก
หลังจากคุณต้นไม้ได้สติ เขาก็เอื้อมมือไปถอดหน้ากากแห่งความเจ็บปวดออกเอง ทว่าปลายนิ้วยังไม่ทันแตะขอบหน้ากากดี หน้ากากทั้งอันก็แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ
เจียงชีไป๋เหลือบมองไปทางเขา คุณต้นไม้ก็รีบโพล่งออกมาทันที "เดี๋ยวผมชดใช้ให้"
เจียงชีไป๋ยิ้มบาง เธอรอคำนี้อยู่พอดี
ลิฟต์เคลื่อนตัวขึ้นด้านบน โยกเยกโคลงเคลงพาทุกคนมายังชั้นที่เป็นสวนน้ำ ประตูบานเลื่อนปิดสนิทจึงถูกทุบทำลายจนเปิดออก
สภาพทั้งชั้นของสวนน้ำเละเทะราวกับเพิ่งผ่านพายุไต้ฝุ่นมาหมาดๆ ในสระน้ำวนจำลองมีเศษซากเก้าอี้ชายหาดและเต็นท์ลอยเกลื่อน ต้นปาล์มสูงใหญ่ที่นำมาปลูกประดับถูกถอนรากถอนโคน แถวเคาน์เตอร์บาร์เต็มไปด้วยเศษขวดเหล้าแตกกระจาย หลายจุดยังเห็นคราบเมือกเหนียวที่ยังไม่แห้งดี
กลิ่นคาวทะเลรุนแรงคละคลุ้งไปทั่วอากาศ หูลาปาเอ่ยขึ้น "สัตว์ประหลาดปลาหมึกตัวนั้นเคยผ่านมาทางนี้"
"หรือบางทีมันอาจจะยังไม่ไปไหนเลยก็ได้" โรคระบาดพูดต่อ
ทุกคนเพิ่มความระมัดระวังตัวมากขึ้น แล้วเดินตามเจียงชีไป๋ไป
เจียงชีไป๋บอก "ที่นี่มีเครื่องเล่นกระโดดหน้าผา ฉันสงสัยว่าใต้น้ำตรงนั้นน่าจะเชื่อมต่อกับทะเลสุขาวดี"