เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173 บทเพลงเจ็ดคาบสมุทร 22 "จินตนาการว่าพลังจิตของเธอเป็นเกลียวคลื่น แผ่ขยายออกไป..."
ทักษะแรกที่โมอิราสอนเธอคือการสแกนด้วยพลังจิต
"นี่เป็นวิธีใช้พลังจิตขั้นพื้นฐานที่สุด เธอต้องแผ่พลังจิตออกไปนอกร่างกาย" โมอิราพลิกหน้ากระดาษดังพรึ่บพรั่บ "หลับตาลง ลดการพึ่งพาประสาทสัมผัสทั้งห้า แล้วเพ่งสมาธิไปที่การรับรู้ทางจิต"
"จินตนาการว่าพลังจิตของเธอเป็นเกลียวคลื่น แผ่ขยายออกไป... แผ่ขยายออกไป..."
"ในมุมมองของพลังจิตจะไม่มีวัตถุใดๆ ดำรงอยู่ เมื่อคลื่นพลังจิตของเธอซัดไปกระทบกับโขดหินก้อนแรก นั่นแปลว่าเธอสัมผัสเข้ากับจิตสำนึกของคนอื่นแล้ว เท่านี้ก็ถือว่าเริ่มจับทางได้"
"รู้สึกแล้ว" เจียงชีไป๋พูดขึ้นทันที
"รู้สึกถึงอะไร" โมอิราถามอย่างงุนงง
"โขดหินที่แกบอกไง" เจียงชีไป๋หลับตาพริ้ม พูดให้ถูกคือพลังจิตที่เธอปล่อยออกไปไปชนเข้ากับโขดหินก้อนเล็กๆ สองก้อน เธอเดาว่าน่าจะเป็นซุ่ยซุ่ยอันกับหูลาปา