เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 171 บทเพลงเจ็ดคาบสมุทร 20 "แม่สาวคนสวย ให้ผมร้องเพลงให้คุณฟังสักเพลงได้ไหมครับ"
เจียงชีไป๋จ้องหน้าต่างแชตที่ไร้การตอบกลับนิ่งอยู่พักใหญ่ ก่อนจะกดปิดไป
เธอก้มมองเวลา ป่านนี้ข้างนอกคงใกล้จะมืดแล้ว คงต้องคุยกับซุ่ยซุ่ยอันและหูลาปาเรื่องเวรยามคืนนี้เสียหน่อย
คืนแรกที่ค้างแรมในทะเลสุขาวดี เธอคิดว่าอย่างน้อยควรมีคนเฝ้ายามพร้อมกันสองคนถึงจะอุ่นใจ เผื่อใครเกิดเหตุฉุกเฉิน อีกคนจะได้รู้ตัวทัน
เมื่อเดินพ้นห้องโดยสารออกมา ท้องฟ้าก็เปลี่ยนเป็นสีครามเข้ม ไร้แสงแดดกวนใจ หมายเลขหนึ่งกับหมายเลขสองกำลังลอยเคว้งไปมาบนดาดฟ้าเรืออย่างว่างงาน มองไกลๆ เหมือนถุงพลาสติกสีขาวสองใบที่ปลิวตามลม
เจียงชีไป๋เหลือบมองจุดที่เคยนั่งตกปลา คราบสกปรกตอนตั๊กแตนยมทูตกินอาหารถูกจัดการจนสะอาดเอี่ยมไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
อารมณ์ของเธอดีขึ้นมานิดหน่อยอย่างบอกไม่ถูก
ลำดับการเข้าเวรคืนนี้สรุปออกมาแล้ว เพื่อนร่วมทีมทั้งสองเห็นด้วยกับข้อเสนอของเธอ ทุกคนจึงใช้วิธีจับฉลากแบ่งเวลานอน