เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 บทเพลงเจ็ดคาบสมุทร 17 บนเรือมีผีสิงก็ไม่ใช่เรื่องแย่
ซุ่ยซุ่ยอันใช้เวลาอยู่ใต้น้ำสั้นกว่าเจียงชีไป๋เสียอีก แม้ชุดดำน้ำของเธอยังทำงานได้ดีและยังอีกไกลกว่าจะถึงเวลาต้องกลับ แต่เธอทำไปเพื่อป้องกันไม่ให้ความหนาวเย็นกัดกินจนกลับขึ้นมาไม่ได้
เพราะได้ประสบการณ์จากทั้งสองคน แม้ซุ่ยซุ่ยอันจะเจอเรื่องยุ่งยากเล็กๆ น้อยๆ แต่ก็ผ่านมาได้ราบรื่น แถมยังได้ของติดไม้ติดมือกลับมาไม่น้อย ตอนปีนขึ้นเรือแม้ตัวจะสั่นงันงก แต่แววตาที่เต็มไปด้วยความดีใจนั้นปิดไม่มิดเลย
เจียงชีไป๋ดึงตัวเธอขึ้นมา และใช้วิธีเดิมในการฟื้นฟูอุณหภูมิร่างกาย ช่วยซุ่ยซุ่ยอันถอดชุดดำน้ำที่เทอะทะออกข้างถังไฟที่ลุกโชน ห่มผ้าห่มให้ และกรอกน้ำขิงอุ่นๆ เข้าไปหลายชาม
พอซุ่ยซุ่ยอันฟื้นตัวจนเกือบเป็นปกติ หูลาปากับเจียงชีไป๋ก็เตรียมตัวแยกย้ายกลับเรือใครเรือมัน พักผ่อนสักไม่กี่ชั่วโมง ทั้งสามคนก็จะเร่งความเร็วเต็มพิกัดเพื่อออกจากทะเลสงบสุขทันที
ตอนแยกย้าย ต่างคนต่างถือคบไฟติดมือคนละอัน มาถึงขั้นนี้แล้ว ถ้าข้างตัวพวกเขาไม่มีเปลวไฟแม้เพียงชั่วครู่ ร่างกายก็จะแข็งทื่ออย่างรวดเร็ว เหมือนกับสภาพของเมียผู่ฉาที่เจียงชีไป๋เคยเจอตอนแรกไม่มีผิด