เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 ถ้าฉันกลายเป็นแมลงสาบ นายจะยังรักฉันไหม?
แต่ภาพที่เกิดขึ้นต่อมาก็หักล้างข้อสันนิษฐานของซุ่ยซุ่ยอัน แรงสั่นสะเทือนใต้ฝ่าเท้าไม่ใช่แผ่นดินไหว
ภาพตรงหน้านั้นเหลือเชื่อยิ่งกว่าแผ่นดินไหวเสียอีก จนทั้งสามคนยืนตะลึงค้างอยู่กับที่
“ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม ทำไมเรือถึงวิ่งขึ้นมาบนเกาะได้ล่ะ” หูลาปาอ้าปากค้าง
เรือลำหนึ่งที่เห็นได้ชัดว่าเป็นเรือของผู้เล่นกำลังพุ่งตรงเข้ามาบนเกาะ ใบเรือสีดำขาดวิ่นสะบัดพรึ่บพรั่บกลางอากาศ เมื่อเทียบกับเรือเริ่มต้นที่ยังไม่ได้อัปเกรดของเจียงชีไป๋ เรือลำนี้ไม่เพียงใหญ่กว่ามาก ตัวเรือยังแข็งแรงกว่า แถมหัวเรือยังติดตั้งหัวชนอันแหลมคมเอาไว้ด้วย
เพราะตัวเรือไม่มีโครงสร้างสำหรับวิ่งบนบก มันจึงวิ่งตะบึงไปพร้อมกับที่ชิ้นส่วนค่อยๆ พังทลายลง
ท้องเรือครูดกระแทกไปบนหาดเกลือ แผ่นไม้ใต้ท้องเรือแตกกระจายทีละแผ่น เศษไม้และเม็ดเกลือกระเด็นว่อน ทุกครั้งที่ตัวเรือกระเด้งกระดอน รอยโหว่ใหม่ๆ ก็ปรากฏขึ้น