เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 กองทัพคนตายกำลังก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว
อาจเป็นเพราะรออยู่ครู่ใหญ่แล้วยังไม่เห็นประตูเปิดออก เสียงเคาะประตูเบาๆ จึงดังขึ้นจากด้านนอก
เจียงชีไป๋ดึงสติกลับมา เธอเปิดประตูนิรภัยออกแล้วเบี่ยงตัวหลบให้หั่วลู่ลู่กับเหมยหลีเมาเดินเข้ามา
ทั้งสามคนกวาดสายตามองสำรวจห้องพักแห่งนี้ แม้จะมีเฟอร์นิเจอร์พื้นฐานครบครัน แต่ภายในห้องกลับไม่มีร่องรอยของการอยู่อาศัยเลยสักนิด สะอาดสะอ้านเกินจริงราวกับห้องตัวอย่าง ยิ่งทำให้บรรยากาศดูเงียบเหงาอ้างว้าง
หลังจากตรวจดูจนครบทุกห้องและแน่ใจว่าไม่มีร่องรอยของซอมบี้ เหมยหลีเมาก็เดินไปหยุดหน้าตู้เย็น ลองสูดจมูกดมดูพอไม่ได้กลิ่นเหม็นเน่าอะไร ก็ใจกล้ากระชากประตูตู้เย็นเปิดออก ข้างในว่างเปล่าอย่างที่คิด มีเพียงน้ำแร่กับน้ำอัดลมวางอยู่ไม่กี่ขวด
บ้านที่เจ้าของยังไม่ทันได้ย้ายเข้ามาอยู่แบบนี้ ย่อมไม่มีเสบียงตุนไว้มากนัก พอแบ่งของที่เจอให้เท่าๆ กันแล้ว พวกเขาก็หันมาเล็งเฟอร์นิเจอร์ในห้องแทน
"ตู้วางทีวีมีใครเอาไหม ถ้าไม่มีฉันเก็บนะ"
"ตู้เย็นใบนี้ดูดีชะมัด แบบสองประตูซะด้วย" เหมยหลีเมาลูบคางพลางพูด "ยังใหม่เอี่ยมอยู่เลย พวกเธอใครจะเอาไหม ในบ้านปลอดภัยของฉันมีตู้เย็นแล้ว แถมฉันก็ไม่ได้มีของต้องแช่เยอะขนาดนั้นด้วย"