เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 83 ดินแดนเน่าเปื่อย 11 “ตอนนี้ฉันก็ถูกจับแล้ว พอใจหรือยัง”
“ฉันบอกแล้วไงว่าให้ขอความช่วยเหลือตอนเจอชาวพื้นเมืองมาจับตัว”
“ก็ฉันโดนจับแล้วนี่นา มีใครให้ขอความช่วยเหลือได้ก็ต้องรีบขอไว้ก่อนสิ ในดันเจี้ยนนี้ฉันรู้จักแค่เธอ แถมเธอยังอยู่ใกล้แค่นี้ ฉันก็ต้องทักหาเธออยู่แล้ว”
“ตอนนี้ฉันก็ถูกจับแล้ว พอใจหรือยัง”
“ต่อให้ฉันไม่ส่งข้อความหาเธอ ผู้หญิงคนนั้นก็ตามไปหาเธออยู่ดี ยังไงก็ไม่ใช่ความผิดฉัน...”
ในร้านเกี๊ยวสกุลอวิ๋น คนสองคนที่ถูกมัดมือมัดเท้าแน่นหนากำลังนั่งเถียงกันอยู่บนพื้น
ข้างกายทั้งคู่ หญิงสาวคนหนึ่งยืนพิงกรอบประตูอย่างเกียจคร้าน ปรายตามองเจียงชีไป๋กับเหมยหลีเมาเป็นระยะ
เธอเป็นผู้หญิงที่ทำให้สายตาของใครก็ตามที่เผลอมองยากจะละออกไปได้
ผิวพรรณของเธอราวกับเปล่งประกายเรืองรองนวลตา คิ้วและดวงตาสดใสแฝงแววเจ้าเล่ห์ ผมยาวสีน้ำตาลทองเกล้าเป็นมวยอย่างสง่างาม ริบบิ้นผ้าซาตินสีขาวมุกทิ้งชายลงมาเคลียไหล่ ไหวระริกตามจังหวะการขยับตัว