เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 79 ดินแดนเน่าเปื่อย 7 กรรมการประกวดบ้านไหนเป็นปลากันยะ?
ทันทีที่ผลักประตูเข้าไป เจียงชีไป๋รู้สึกราวกับหลุดข้ามเวลามายังห้างร้านเก่าแก่ในยุคก่อน ตรงหน้ามีกระถางกำยานป๋อซานฝังทองจุดเครื่องหอมที่ไม่รู้จัก ส่งกลิ่นไม้จันทน์เจือกลิ่นคาวหวานจางๆ ลอยอบอวลในอากาศ ด้านบนแขวนโคมไฟวังแก้วเจียระไน ส่องสว่างไปทั่วอาคารทรงโบราณจนสว่างไสวราวกับกลางวัน ชั้นไม้สองข้างทางวางเรียงรายด้วยตู้ปลาหลากรูปแบบ สาหร่ายน้ำพลิ้วไหวเบาๆ ปลาคาร์ปหลายตัวแหวกว่ายสะบัดหางอย่างเชื่องช้า บนพื้นยังมีกระถางกล้วยไม้และสนแคระจัดวางไว้อย่างลงตัว
สิ่งที่ดึงดูดสายตาที่สุดคือภาพวาดบนผ้าไหมขนาดมหึมาที่แขวนอยู่รอบผนัง เป็นภาพปลาทองหลากหลายสายพันธุ์ ทั้งรักเล่ห์ หัวสิงห์ พู่ห้อย และเกล็ดแก้ว แต่ละตัววาดได้เหมือนจริงจนราวกับจะแหวกว่ายออกมาจากผืนผ้าได้ทุกเมื่อ
หลังเคาน์เตอร์มีชายวัยกลางคนยืนอยู่ ใบหน้าของเขาถูกม่านควันบดบังจนมองเห็นไม่ชัด พอได้ยินเสียงฝีเท้าของเจียงชีไป๋เดินเข้ามา เขาก็ไม่แม้แต่จะเงยหน้า เพียงชี้มือไปยังตู้ปลาทองข้างๆ
"มาสมัครประกวดปลาทองใช่ไหม มาเลือกผู้เข้าแข่งขันของเธอไปสิ"
ประกวดปลาทองอะไรกัน
"คุณเป็นใคร" เจียงชีไป๋ถาม