เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 75 ดินแดนเน่าเปื่อย 3 “ฉันเหมือนจะโดนซอมบี้กัดเข้าแล้วล่ะ”
เจียงชีไป๋เดินลงบันไดต่อมาอีกหลายชั้น พอพ้นชั้นสิบสี่ลงมา ฝีเท้าของเธอก็เร็วขึ้นมาก
การกวาดล้างทั้งตึกให้สะอาดเอี่ยมใช้แรงงานเยอะเกินไป เธอขอแค่รับประกันว่าชั้นบนและชั้นล่างถัดจากบ้านปลอดภัยไม่กี่ชั้นไม่มีซอมบี้ชุกชุมก็พอแล้ว
พอเดินลงมาถึงชั้นแปด เธอก็เจอห้องชงชาเล็กๆ แห่งหนึ่ง
ชามีฤทธิ์ช่วยให้ตื่นตัว สมัยก่อนเวลาเจียงชีไป๋ต้องอยู่เวรเฝ้ายามเธอมักจะดื่มกาแฟเป็นประจำ พอเข้ามาใน [รถไฟใต้ดินวันวาน] ที่เวลานอนแปรปรวน เธอก็ต้องพึ่งกาแฟช่วยปลุกความสดชื่นบ่อยๆ ตอนนี้กาแฟสกัดเข้มข้นของเธอหมดเกลี้ยงไปแล้ว ได้ชามาแทนที่ก็เข้าท่าดีเหมือนกัน นอกจากนี้ ในห้องชงชายังมีน้ำดื่มบริสุทธิ์เก็บไว้เยอะมาก ข้างนอกฝนสีแดงตกหนักขนาดนั้น น้ำฝนไหลลงสู่วัฏจักรน้ำ เกรงว่าตั้งแต่น้ำประปาไปจนถึงแม่น้ำลำคลองคงปนเปื้อนไปหมดแล้ว มีแค่น้ำดื่มบริสุทธิ์ที่ปิดผนึกสนิทเท่านั้นถึงจะดื่มได้อย่างวางใจ
เธอเดินเข้าไปใกล้ห้องชงชา เห็นประตูใหญ่พังยับเยิน เศษกระจกแตกเกลื่อนพื้น ต้องมีคนตัดหน้ามาก่อนแล้วแน่ๆ ไม่รู้ว่ายังเหลืออะไรไว้ให้เจียงชีไป๋บ้างไหม
เพิ่งก้าวเท้าผ่านประตูที่ห้อยร่องแร่งเข้าไปข้างใน เธอก็ได้ยินเสียงคำรามของซอมบี้ดังลั่น
เจียงชีไป๋มองตามเสียงไป พบว่าซอมบี้ไม่ได้พุ่งเป้ามาที่เธอ ในห้องชงชายังมีคนอยู่อีกคน แถมยังเป็นผู้เล่นเสียด้วย