เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 มันยั่วยุฉันอยู่ตลอดเวลาเลย
ร้านของเฟิงตี้กวนถังขายดีเป็นเทน้ำเทท่า แค่ช่วงเวลาที่เจียงชีไป๋ดูดวงเสร็จ ด้านหลังก็มีคนต่อแถวยาวเหยียดแล้ว
พอดูดวงจบ เจียงชีไป๋ก็ลุกขึ้นเดินเล่นตามแผงลอยใกล้ๆ ต่อ สายตามองดูสินค้าละลานตา แต่ในหัวกลับคิดวนเวียนอยู่กับคำทำนายเมื่อครู่
มิน่าล่ะผู้เล่นถึงชอบดูดวงกันนัก ด้านหนึ่งคือศาสตร์ลี้ลับโบราณ อีกด้านคือหลักวิทยาศาสตร์ของระบบ พอสองอย่างมารวมกัน ความน่าเชื่อถือก็ยิ่งพุ่งสูงขึ้น
เดินทางไกล แม่น้ำสายใหญ่ ฤกษ์สุ่ยเทียนซวี... ดันเจี้ยนหน้าของเธอจะเกี่ยวข้องกับทะเลหรือเปล่านะ การล่องเรืออยู่กลางมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ทั้งวันทั้งคืน ดูเหมือนจะสอดคล้องกับคำทำนายของเฟิงตี้กวนถังอยู่ไม่น้อย
เจียงชีไป๋ไม่มีประสบการณ์เดินเรือเลยสักนิด แถมยังเมาเรือนิดหน่อยด้วย พอนึกถึงตรงนี้เธอก็อดถอนหายใจในใจอย่างกลุ้มใจไม่ได้
จู่ๆ ก็มีใบหน้าหนึ่งยื่นเข้ามาใกล้ เจียงชีไป๋ที่กำลังเหม่ออยู่ถึงกับชะงัก เกือบจะชักอาวุธชิ้นใหม่ที่เพิ่งแลกมาออกมาลองความคมแล้ว แต่พอเห็นชัดว่าอีกฝ่ายคือเฉ่ามู่ชิง เธอจึงลดมือลง
"เจ๊ชิง มีธุระอะไรเหรอคะ" เธอแอบบ่นในใจ หรือว่าผู้เล่นที่เพิ่งแลกของกันเมื่อกี้จะเปลี่ยนใจ จ่ายเงินยื่นหมูยื่นแมวไปแล้ว ร้านเธอไม่มีนโยบายรับเปลี่ยนหรือคืนสินค้าโดยไม่มีเหตุผลหรอกนะ
"เปล่าหรอก" เฉ่ามู่ชิงเช็ดมือกับผ้ากันเปื้อน พลางเอ่ยอย่างชั่งใจ "มีดทำครัวของนักชิมของเธอน่ะ ขายไหม"