เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 19 แรงผลักดันลึกลับ ยิ่งแกร่งยิ่งสู้
เช้าวันรุ่งขึ้นตอนเจียงชีไป๋ตื่นขึ้นมา ท้องฟ้ายังไม่สว่าง ไม่รู้ใครจุดเทียนไขวางไว้บนโต๊ะ แสงไฟริบหรี่วูบไหวไปมา
"อาไห่ตักน้ำมาตั้งไว้หน้าเตาผิง ล้างหน้าล้างตาได้เลย" เยี่ยนหนานเฟยเห็นเธอตื่นแล้วจึงเอ่ยบอก
อาไห่เป็นคนเฝ้ายามกะสุดท้าย เพราะแปลกที่เลยนอนไม่ค่อยหลับตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ พอเพิ่งเคลิ้มหลับไปได้ไม่นานก็ถึงคิวเฝ้ายาม ตื่นขึ้นมาเลยง่วงจนสัปหงก เขาจึงวิ่งออกไปตักน้ำจากบ่อน้ำในลานบ้านขึ้นมาหนึ่งถัง พอเอาน้ำบ่อเย็นเฉียบสาดใส่หน้า ก็ตาสว่างขึ้นมาทันที
น้ำในถังยังเหลืออยู่ครึ่งถัง เขาวางอังไว้หน้าเตาผิงที่กำลังลุกโชน ตอนนี้เพิ่งจะเริ่มอุ่นขึ้นมานิดหน่อย
ทั้งสี่คนผลัดกันล้างหน้าแปรงฟัน กินอาหารรองท้องง่ายๆ แล้วเริ่มออกสำรวจเก็บกวาดเสบียงที่ยังใช้การได้ในฟาร์ม
เมื่อคืนหิมะเริ่มตกลงมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ตื่นเช้ามาข้างนอกก็ขาวโพลนไปหมด หิมะทับถมหนาเตอะ พอย่ำลงไปก็มีเสียงดังกร๊อบแกร๊บ
ในห้องเก็บของมีฟักทองอยู่สองเข่ง ลูกเล็กที่สุดยังใหญ่กว่าหัวคน ส่วนลูกใหญ่ที่สุดกลมป๊อกเหมือนกะละมังล้างหน้า เพราะทั้งฟาร์มเคยถูกปกคลุมด้วยความฝันของหุ่นโลหิต เปรียบเสมือนเวลาในช่วงนั้นหยุดนิ่ง ฟักทองทั้งหมดจึงยังสดใหม่สมบูรณ์ ไม่มีร่องรอยเน่าเสียแม้แต่นิดเดียว
หลังจากหุ่นโลหิตตาย พวกเขากลัวว่าฟักทองที่กลับคืนสู่ฤดูกาลปกติจะโดนความหนาวกัดจนเสีย เมื่อคืนเลยช่วยกันขนทั้งสองเข่งเข้ามาเก็บในบ้านเรียบร้อยแล้ว