เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 “คุณผู้หญิงครับ ขอเวลาสักครู่ได้ไหมครับ”
เจียงชีไป๋หิ้วไม้เบสบอลเดินเลี้ยวเข้าไปในห้องพักพนักงาน แล้วดวงตาก็เป็นประกายวาววับ
สิ่งที่ทำให้เธอดีใจไม่ใช่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกับบิสกิตที่วางเรียงเป็นระเบียบบนโต๊ะ แต่เป็นเตียงเดี่ยวที่ตั้งอยู่ในห้องพักพนักงานต่างหาก
เธอรีบเดินเข้าไป ม้วนฟูกที่นอนอย่างทุลักทุเลแล้วยัดใส่เข้าไปในช่องมิติทันที
ยังขาดผ้าห่มหนาๆ อีกผืน เธอยืนคิดอยู่ข้างเตียง
เจียงชีไป๋หยิบผ้าห่มผืนเล็กมาจากห้องทำเล็บในร้านตัดผม เมื่อคืนเธอก็อาศัยห่มผ้าบางๆ ผืนนั้นนอนอย่างกระเบียดกระเสียร
นอนทั้งชุดเสื้อผ้า ผ้าห่มบางๆ ก็พอถูไถไปได้ แต่อากาศหนาวขึ้นทุกวัน ขืนปล่อยไว้แบบนี้ไม่ช้าก็เร็วต้องเป็นหวัดแน่ อีกไม่กี่วันข้างหน้าค่อยหาโอกาสตามหาผ้าห่มกับของใช้พวกนี้เพิ่มก็แล้วกัน
นอกจากกวาดฟูกที่นอน บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปบนโต๊ะหกถ้วย และบิสกิตอีกสองกล่องจนเกลี้ยงแล้ว เจียงชีไป๋ยังเจอกาต้มน้ำร้อนไฟฟ้ากับหม้อต้มไฟฟ้าขนาดเล็กสำหรับคนเดียวในห้องพักพนักงานอีกด้วย ในที่สุดเธอก็จะได้กินอาหารร้อนๆ เสียที