กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 364 ลิงจ๋อตัวจ้อย ข้าเอาอยู่!
จินสงหวังที่เอนหลังพิงเก้าอี้อยู่หันมามองเขาอย่างหมดคำพูด แกทำเรื่องโง่ด้วยตัวเองแล้วยังมีหน้ามาโวยวายอีกเหรอ
ใครกันที่เอาอุ้งตีนไปรับของวิเศษของคนอื่นเข้าเต็ม ๆ
คนของพุทธนิกายอาจจะผิด แต่ตัวแกเองไม่ผิดเลยสักนิดเหรอ
“พอเถอะ อย่ามาร้องโอดโอยทำเป็นถูกเอาเปรียบอยู่ตรงนี้เลย ดูที่แกเจ็บตัวเพราะปกป้องเขตจินสงเถอะ ข้ายกน้ำผึ้งให้ไหหนึ่ง ไปได้แล้ว”
จินสงหวังโบกมืออย่างหมดคำพูด ส่งสัญญาณให้ลูกหมีตัวนี้รีบ ๆ ไปเสียที จะได้ไม่ต้องเห็นแล้วหงุดหงิด
“ขอบคุณท่านบรรพบุรุษ”