กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 339 มองตากันครั้งเดียวก็รู้ นี่มันมารตัวจริง!
“นี่มัน...”
ไม่ต้องพูดถึงคนที่ลงมือสู้เลย แม้แต่จี้เหมิงที่นั่งดูอยู่เฉย ๆ ก็ยังงงไปเหมือนกัน
เจียวม่อหวังนี่มันวิ่งหนีอะไร?
มันไม่ถูกนะ เจียวม่อหวังไม่ควรจะไปช่วยหรือไง?
ทำไมหันหลังแล้ววิ่งหนีไปเลยล่ะ?
จี้เหมิงมองพระยูไลแวบหนึ่ง ราวกับจะถามว่า ยูไลน้อย เจ้าไม่ได้เล่นอะไรพิเรนทร์ใช่ไหม
พระยูไลรีบส่ายหน้า กลัวเหลือเกินว่าจี้เหมิงจะคิดว่าเป็นฝีมือของตน แต่ฟ้าดินเป็นพยาน เขาไม่ได้ทำอะไรเลยจริง ๆ เจียวม่อหวังวิ่งหนีเอง ไม่เกี่ยวกับเขาแม้แต่นิด
ทีนี้ปัญหาก็มาแล้ว ทำไมเจียวม่อหวังถึงวิ่งหนี?
เพราะกลัว