กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 ก็บอกมาสิว่ามีวาสนากับฝั่งตะวันตกของข้าหรือเปล่า
จบเห่แล้ว!!
คุนเผิงลืมตาขึ้น ก็เห็นจุ่นถียืนอยู่ตรงหน้าตัวเอง ใบหน้าเปื้อนยิ้มเต็มที่
“คุนเผิง เจ้ามีวาสนากับฝั่งตะวันตกของข้า”
คุนเผิง: “.........”
วาสนาพ่อเจ้าเถอะ!!
ไสหัวไปเลยไป!!!
“คุน...คุนเผิงคารวะเซิ่งเหริน ขอให้เซิ่งเหรินสุขสบาย”
คุนเผิงทำหน้าอย่างกับจะร้องไห้ ค้อมคารวะจุ่นถี
แต่จุ่นถีไม่ปล่อยเขาไปเพราะเรื่องแค่นี้หรอก