กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 242 กลับดำเป็นขาว
ภายใต้การเกลี้ยกล่อมอย่างจริงจังและหวังดีของเฉินจิ่งเฟิง ในที่สุดเฉินเว่ยตงก็ยอมเปลี่ยนความคิด
เขาพยักหน้าเบา ๆ ไม่ดึงดันยึดติดกับเรื่องบางเรื่องอีกต่อไป
เมื่อมองดูแผ่นหลังของเฉินจิ่งเฟิงที่เดินจากไป ในใจกลับมีความกระวนกระวายใจอยู่บ้าง
เจียงอวี่ฉิงก็ตามเฉินจิ่งเฟิงไปด้วยเช่นกัน ทิ้งให้หลิวฮุ่ยเฟินอยู่ที่บ้านเพียงลำพัง
สาเหตุสำคัญที่สุดก็คือกลัวว่าทั้งสองคนจะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ หากไปแล้วมีแต่จะยิ่งสร้างความวุ่นวาย
“พ่อของลูก พวกเราก็อดทนรออยู่ที่นี่เถอะ”
“จิ่งเฟิงทำงานทำการพึ่งพาได้มาตลอด ควรจะต้องเชื่อใจเขาให้มากกว่านี้หน่อย”
ประโยคหลัง ๆ ไม่กี่คำนี้ หลิวฮุ่ยเฟินจงใจเน้นน้ำเสียงให้หนักแน่นขึ้น