0236

⬢⬢⬢

ตอนที่ 236 คุกเข่ากราบ

มุมปากของเฉินจิ่งเฟิงยกขึ้น รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏบนใบหน้า

เขาไม่ได้ให้คำตอบในทันที แต่จงใจปิดปากเงียบไว้ ทำให้ทั้งสองคนอยากรู้จนแทบทนไม่ไหว

เมื่อเห็นเช่นนั้น เจียงอวี่ฉิงก็ร้อนใจเป็นอย่างมาก

บางคำพูดขึ้นมาถึงริมฝีปากแล้ว สุดท้ายก็ยังต้องกลืนกลับลงไปอย่างฝืนใจ

ภายในใจของเฉินเว่ยตงยิ่งไม่สงบ ยังดีที่ทั้งสองต่างก็มีความเชื่อใจในตัวเฉินจิ่งเฟิงมากพอ

“แกนี่นะ ชักจะเรียนรู้วิธีนี้ด้วยแล้วหรือไง?”

“คุยกับคนอื่นปิด ๆ บัง ๆ ไม่ซื่อตรงเอาซะเลย”

เฉินเว่ยตงบ่นสองสามคำ ไม่ได้ยึดติดกับเรื่องนี้ต่อ