0187

⬢⬢⬢

ตอนที่ 187 ความหวังริบหรี่

การทำให้ผู้รับผิดชอบโรงงานต้องยอมกินแหนงแคลงใจและเสียเปรียบเงียบ ๆ ได้นั้น ทำให้ทุกคนในที่นั้นรู้สึกสะใจเป็นอย่างยิ่ง

โดยเฉพาะเฉินเว่ยตงที่ดีใจจนหุบปากไม่ลงไปแล้ว

"จิ่งเฟิง ฉันก็บอกแล้วว่าไอ้พวกฝรั่งพวกนี้มันก็แค่เสียงดัง จริง ๆ แล้วไม่ได้มีน้ำยาอะไรเลย"

เขาเปลี่ยนความคิดเดิมไปโดยสิ้นเชิง รู้สึกว่าอีกฝ่ายก็แค่แค่นั้น ไม่จำเป็นต้องไปหวาดเกรงอีกต่อไป

เมื่อได้ยินเขาพูดเช่นนั้น เฉินจิ่งเฟิงก็ส่ายหน้าถอนหายใจ ทั้งขำทั้งขันไม่หยุด

"ถ้าไม่ใช่เพราะภาพลักษณ์ระดับนานาชาติล่ะก็ เขาไม่มีทางยอมผ่อนปรนเปิดปากแบบเมื่อกี้แน่"

"ก็แค่ต้องเล่นละครให้คนทั้งโลกดูฉากหนึ่ง เราเองก็ทำได้แค่เออออตามน้ำไป"

ในบางประเด็น เฉินจิ่งเฟิงมองการณ์ได้อย่างรอบด้านเป็นอย่างยิ่ง