กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 126 หิมะยิ่งทับถมน้ำค้างแข็ง
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเงียบสงบมาก ทุกคนต่างไม่ค่อยพูดจา เพราะกลัวว่าจะรบกวนการขบคิดปัญหาของเฉินจิ่งเฟิง
ทันใดนั้น เฉินจิ่งเฟิงก็เงยหน้าขึ้นมา เขามองไปยังตำแหน่งที่เฉินเว่ยตงนั่งอยู่
“พี่ชายใหญ่ ทางฝั่งคู่ค้ามีปฏิกิริยาอย่างไรบ้างครับ?”
รู้อยู่แล้วว่าเขายังคงเก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ เฉินเว่ยตงกัดฟันแน่น มีคำพูดบางคำที่ไม่สะดวกใจจะพูดออกไป
จนกระทั่งในท้ายที่สุดก็คล้ายกับตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาด ยอมทุ่มเทเปิดเผยออกไปจนหมด
“ล้วนเป็นพวกหมาป่าตาขาวทั้งกลุ่ม พอฉันบุกไปหาถึงหน้าประตู ก็ไม่ได้ต้อนรับขับสู้อย่างกระตือรือร้นเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว”
“เห็นฉันแต่ไกลก็หลบหน้า แต่ละคนช่างไร้มโนธรรมสิ้นดี”