กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 119 คนอหังการฟ้าดินย่อมลงทัณฑ์
เมื่อฟังเฉินจิ่งเฟิงพูดจบ สีหน้าของเฝิงซื่อไห่ก็ยิ่งเคร่งขรึมขึ้น
“ไอ้หนูแกนี่ไม่เหลือทางรอดให้พวกนั้นเลยจริง ๆ นะ!”
“แต่ก็นั่นแหละ! ถ้าไม่ลงมือให้เด็ดขาด พอพวกรู้ตัวขึ้นมาก็ต้องมาหาเรื่องแกแน่”
เฝิงซื่อไห่คล้ายกับตัดสินใจเรื่องบางอย่างได้ เพื่อให้สามารถแบ่งผลประโยชน์จากทางเฉินจิ่งเฟิงได้ เขาก็ไม่สนอะไรมากขนาดนั้นแล้ว
คำพูดที่เอ่ยออกมาหลังจากนั้น ราวกับเด็ดขาดฟันธง ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย
“นายกลับไปรอฟังข่าวจากฉัน อีกไม่นาน เรื่องนี้ก็จัดการสำเร็จแล้ว”
ประโยคสองสามคำสุดท้าย เฝิงซื่อไห่จงใจเน้นเสียงให้หนักขึ้น
เขาก็ไม่ลืมที่จะเตือนเฉินจิ่งเฟิงสองสามประโยค ให้จำเงื่อนไขที่ตกลงกันไว้ให้ขึ้นใจ