0079

⬢⬢⬢

ตอนที่ 79 ตักน้ำด้วยตะกร้าไม้ไผ่ สูญเปล่าเปล่ามือ

ฝ่ามือของเมิ่งกังไม่ทันได้ฟาดลงไป ถูกเฉินจิ่งเฟิงสกัดไว้ได้ เขาทำหน้าคับแค้น

"ไอ้แซ่เฉิน แกจะขวางทางฉันให้ได้เลยใช่ไหม"

"พวกแกยืนตะลึงทำไม รีบมาช่วยสิ"

ในยุคสมัยนี้ หมัดที่แข็งพอแก้ปัญหาได้สารพัด

เมิ่งกังก็คิดเช่นนั้น นึกว่าอยู่ในถิ่นของตัวเองจะกำราบเฉินจิ่งเฟิงได้ง่าย ๆ แต่ความจริงกลับเป็นอีกอย่าง

สายตาเฉินจิ่งเฟิงกวาดมอง พนักงานในร้านหลายคนเลือกยืนดูอยู่เฉย ไม่มีทีท่าจะลงมือกับเขา

เห็นท่าเช่นนี้ เมิ่งกังโกรธจนหัวเสีย ถึงกับจะระบายไฟโกรธลงใส่พวกเขาอีก