0070

⬢⬢⬢

ตอนที่ 70 ลองร่วมมือกัน

เถ้าแก่พูดไปตั้งหลายรอบ เฉินจิ่งเฟิงก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะยอมไป

เจอสถานการณ์แบบนี้เข้า เขาถึงกับนึกว่าเป็นเพราะเสียงตัวเองเบาเกินไปเสียอีก

ไม่นึกเลยว่าคำพูดต่อมาที่หลุดจากปากเฉินจิ่งเฟิงจะทำให้เขาต้องตกตะลึงอย่างยิ่ง

“พ่อหนุ่ม เธอไม่ได้กำลังคุยโม้อยู่ใช่ไหม ร้านฉันก็มีอยู่แค่นี้ คนเขาก็มาเฉพาะตอนถึงเวลากินข้าวกันทั้งนั้น”

“วัน ๆ หนึ่งรับแขกได้แค่ไม่กี่โต๊ะ จะไปขายข้าวออกเป็นร้อย ๆ กล่องได้ยังไงกัน”

เถ้าแก่โบกไม้โบกมือยกใหญ่ นึกว่าเฉินจิ่งเฟิงกำลังพูดเล่นต่อหน้าตน

แต่ที่คาดไม่ถึงก็คือ เฉินจิ่งเฟิงกลับมีน้ำเสียงจริงจัง ไม่มีแววล้อเล่นแม้แต่น้อย

“เถ้าแก่ ขอแค่คุณร่วมมือกับผม เรื่องนี้ก็มีโอกาสเป็นจริงได้ครับ”