0040

⬢⬢⬢

ตอนที่ 40 ความบ้าคลั่งครั้งสุดท้าย

เมื่อได้ยินเฉินจิ่งเฟิงพูดเช่นนั้น สีหน้าของหลายคนที่อยู่ในที่นั้นต่างก็ดูย่ำแย่อย่างยิ่ง

มุมปากของชายที่เป็นหัวหน้ากระตุกอยู่สองสามครั้ง สองมือกำแน่น ราวกับตัดสินใจบางอย่างได้แล้ว

“คุณเฉิน คุณพูดถูกแล้ว พวกเราควรจะตระหนักถึงปัญหานี้ตั้งนานแล้ว”

“ทุกคนอย่าทะเลาะกันเลย ถ้าไม่ก้าวตามพัฒนาการของสังคมให้ทัน การถูกคัดออกก็เป็นเรื่องที่สมควรแล้ว”

คนอื่น ๆ ต่างเอ่ยปากเห็นพ้อง ไม่โต้เถียงกับเฉินจิ่งเฟิงอีกต่อไป

ความสามารถของตัวเองเป็นอย่างไร ในใจย่อมรู้ดีที่สุด การเถียงกันต่อไปมีแต่จะกลายเป็นเรื่องน่าขัน

ซ่งหย่าถิงเดินมาข้างกายเฉินจิ่งเฟิง มองแผ่นหลังของคนเหล่านั้นที่เดินจากไปด้วยความผิดหวัง ในใจรู้สึกไม่ดีอย่างยิ่ง