0004

⬢⬢⬢

ตอนที่ 4 แปลงโฉมในพริบตา

เมื่อครู่นี้ตอนที่เฉินเว่ยตงเดินเข้าห้องมา เขาก็สังเกตเห็นแล้ว

ผังห้องของอาคารห้องแถวรวมไม่ได้ต่างกันมากนัก ทว่าในห้องของพี่ใหญ่กลับมีขวดเปล่ากองสุมอยู่ไม่น้อย ในยุคเก้าสิบขวดเครื่องดื่มส่วนใหญ่ทำจากแก้วใส เพื่อให้สะดวกต่อการนำกลับมารีไซเคิล

การดื่มน้ำอัดลมก็ต้องจ่ายเงินมัดจำขวดด้วยเช่นกัน

พ่อค้าแม่ค้ารายย่อยแบบนี้ไม่เหมือนโรงงานใหญ่อย่างโรงงานน้ำอัดลมของรัฐ โดยทั่วไปล้วนผสมเองทั้งสิ้น ขอแค่รสชาติคล้ายคลึงกันสักเจ็ดแปดส่วนก็พอแล้ว ขายขวดละแค่สองเหมา ซึ่งหนึ่งเหมาในนั้นก็คือเงินมัดจำขวด

และพ่อค้าแม่ค้ารายย่อยอย่างเฉินเว่ยตงนั้นก็มีอยู่มากมาย