เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 290 คาถาหน่วยลับวิชามวลสารขีดจำกัดสืบสายเลือด
“กรี๊ด...”
ซึนาเดะที่เพิ่งรู้ตัวว่าสายตาของทุกคนรอบข้างกำลังจับจ้องมาที่เธอ รีบผลักร่างแยกสายฟ้า-เขี้ยวขาวออกอย่างแรง ก่อนจะวิ่งหนีไปด้วยใบหน้าที่เขินอาย ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “อย่าตายนะ”
ร่างแยกสายฟ้า-เขี้ยวขาว ยืนอยู่ที่เดิมเพื่อซึมซับกลิ่นหอมกรุ่นที่ยังคงเหลืออยู่ของแม่วัวตัวยักษ์คนนั้น กลิ่นนั้นช่างหอมหวานจนน่าหลงใหลสมกับที่เป็นของที่ทั้งใหญ่และนุ่มนิ่มจริง ๆ
คราวหน้าเวลาแลกเปลี่ยนวิชาจะให้รุ่นที่สามที่กลายเป็นหมามานั่งมองอยู่ข้าง ๆ ไม่รู้ว่ามันจะตื่นเต้นหรือเปล่านะ
เมื่อนึกถึงภาพนั้น ร่างแยกสายฟ้า-เขี้ยวขาว ก็อดหัวเราะไม่ได้ ก่อนจะหันหลังกลับไปยังตำแหน่งเดิมของตน
ตลอดทางที่เดินไป มีทั้งคนที่รู้จักและไม่รู้จักต่างพากันทักทายร่างแยกสายฟ้า-เขี้ยวขาวอย่างเป็นกันเอง