กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 272 รับกระสุนสัตว์หางเต็ม ๆ
“เอาเลย มีไม้ตายอะไรก็งัดออกมาให้หมด!”
ร่างแยกลมของหลี่เย่าเผยสีหน้าบ้าคลั่งราวกับตัวร้ายตัวเอ้ ไม่ได้เห็นมิซึคาเงะรุ่นที่สี่อยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย
“คาถาวายุ-คมดาบวายุคลั่ง!”
ยางุระไม่ได้รับอิทธิพลจากการยั่วยุของร่างแยกลมของหลี่เย่ามากนัก เขาชูมือขึ้นใช้คาถาวายุในวงกว้างทันที
ภายใต้การสนับสนุนของจักระมหาศาลจากสัตว์หาง คาถาวายุ-คมดาบวายุคลั่งนี้จึงมีอานุภาพร้ายแรงยิ่งกว่าเดิม
ท่ามกลางพายุ คมมีดวายุสีขาวนับไม่ถ้วนหมุนวนพุ่งเข้ามาตัดเฉือน
ร่างแยกลมของหลี่เย่ายืนนิ่งอยู่กลางอากาศ
ในจังหวะที่คมมีดวายุหมุนวนพุ่งเข้ามาปะทะกับเขตแดนพิฆาตของเขา มันกลับปรากฏรอยแหว่งโค้งมนขึ้น ราวกับจันทร์เสี้ยวที่เกิดจากอุปราคา