เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 192 ราชาตบเด็กเงิน ก็แค่ตบสั่งสอน
“คุณลุงคะ ปลาตัวนี้หนูจับมาเองค่ะ เป็นไงคะ ตัวใหญ่มากเลยใช่ไหม”
บ้านของคุณลุงมิคาเงะ กลุ่มของหลี่เย่าทั้งห้าคนรวมกับครอบครัวของคุณลุงมิคาเงะอีกสามคน รวมเป็นแปดคนนั่งล้อมวงรอบโต๊ะอาหาร เนื่องจากโต๊ะไม่ใหญ่มากนัก เสี่ยวเย่จื่อจึงนั่งเบียดอยู่ข้างหลี่เย่า มือข้างหนึ่งถือตะเกียบชี้ไปยังหัวปลาขนาดใหญ่ในหม้อพลางเอ่ยขึ้นราวกับต้องการอวดผลงาน
เมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเสี่ยวเย่จื่อซึ่งแตกต่างจากเวลาที่อยู่กับเขาเพียงลำพัง หลี่เย่าก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจแล้วกล่าวว่า “อืม ตัวใหญ่มากเลย”
“กินกันเถอะ กินกันเถอะ ทุกคนตามสบายนะ” คุณลุงมิคาเงะกล่าวด้วยความสุภาพและกระตือรือร้น
“ให้ค่ะ คุณลุง” เสี่ยวเย่จื่อคีบหัวปลาก้อนโตที่สุดส่งให้หลี่เย่า