เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 190 ความลับของขีดจำกัดสายเลือดคัดสรร
ตอนที่ 190 ความลับของขีดจำกัดสายเลือดคัดสรร
ยามค่ำคืน
หลี่เหยาและพวกเขาทั้งห้าคนกินอาหารกันที่บ้านของชาวบ้านคนหนึ่ง มันก็ไม่ใช่ข้าวหรอกนะ แต่เป็นเพียงก้อนข้าวห่อธัญพืชหยาบ ๆ เล็กน้อย ข้างในผสมรากไม้ลงไป กินแล้วรู้สึกเหมือน... อืม เหมือนกินรากไม้คลุกทรายไม่มีผิด เขาขมวดคิ้วแน่นและคิดจะใช้มิติธารทมิฬกลืนกินทุกอย่างให้จบ ๆ ไปอยู่หลายครั้ง
โชคดีที่สุดท้ายเขาก็อดทนเอาไว้ นี่จะเป็นเรื่องปกติในอนาคต เขาต้องเริ่มชินกับมันให้ได้
ด้วยนิสัยของยาฮิโกะ ถ้าเป็นคนรวยก็คงไม่เป็นไร แต่ในเมื่อหมู่บ้านนี้เองก็ไม่ได้มีอาหารเหลือเฟือ เขาจึงไม่อาจเอ่ยปากเรียกค่าตอบแทนจากภารกิจได้เลย
รู้สึกว่าหลังจากนี้คงหนีไม่พ้นต้องอดอยากอีกบ่อย ๆ แน่
“ลำบากพวกท่านแล้ว เราก็ไม่มีอะไรจะมาต้อนรับพวกท่านเลย เชิญดื่มชาร้อน ๆ สักหน่อยเถอะ”
ชายชราเจ้าของบ้านนำชาร้อนมาให้ด้วยสีหน้าจริงใจ