เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 172 สามปีให้หลัง
หนึ่งวันให้หลัง
ริโยที่เดินทางอย่างเต็มกำลังมาพร้อมกับการนำทางของเซ็ตสึขาวได้มาถึงน่านฟ้าเหนือภูเขาเตี้ยยาวแห่งหนึ่งในแคว้นฝน
ครืน ครืน... เสียงสายฟ้าฟาดกึกก้องอยู่ท่ามกลางกลุ่มเมฆสีเทาดำ
ซ่า ซ่า... กลุ่มเมฆเปรียบเสมือนฝักบัวที่โปรยปรายสายฝนลงสู่ผืนดินเบื้องล่างอย่างไม่ขาดสาย
หลังจากเข้าสู่แคว้นฝน ฝนก็ตกแทบจะทุกวี่ทุกวัน
บนฟ้าสูงใต้กลุ่มเมฆ บนหลังนกยักษ์ดินเหนียวท่ามกลางสายฝนที่เทกระหน่ำ ร่างของริโยรวมพลังจักระบาง ๆ ไว้ชั้นหนึ่ง น้ำฝนที่ตกลงมากระทบร่างถูกจักระชั้นบาง ๆ นี้ดีดออกไป
“บอกตามตรง ด้วยความสามารถของนาย ก็น่าจะช่วยนางาโตะได้ทันท่วงทีไม่ใช่หรือไง แล้วทำไมต้องให้ฉันมาคอยปกป้องด้วย”
ทั้งสองมองไปยังแม่น้ำสายหนึ่งในระยะไกล ที่ริมฝั่งแม่น้ำนั้นมีบ้านถังเหล็กตั้งอยู่ ซึ่งเป็นที่พักของจิไรยะและเด็กทั้งสามคนอย่างนางาโตะ