เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 160 ให้ตายเถอะ ฉันกลายเป็นลูกชายของมาดาระไปแล้วหรือนี่?
“ยังไม่ตาย!”
นี่คือความคิดแรกที่แวบเข้ามาในหัวของริโยหลังจากได้สติลืมตาขึ้นมา จากนั้นเขาจึงเบนความสนใจไปยังสภาพแวดล้อมรอบตัว
สิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้าสีขาวลายวนหอยครอบครองสายตาส่วนใหญ่ของเขา รวมถึงดวงตาคู่หนึ่งที่ยังคงส่องประกายด้วยความกระหายใคร่รู้อย่างแรงกล้าแม้ในสภาพแวดล้อมที่มืดสลัว
อาโอบินขยับเข้ามาใกล้ใบหน้าของริโย พร้อมกับเบิกตากลมโตที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นแล้วถามว่า “นายรู้สึกปวดอึหรือยัง?”
ว่าแล้วอาโอบินก็ยื่นมือไปยังร่างกายส่วนล่างที่ไม่อาจเอ่ยถึง ทำเอาริโยตกใจรีบส่งจิตสั่งการทันที ชุดเกราะขนนกเหล็กทมิฬจึงพุ่งเข้าปกคลุมร่างกายของเขาทันควัน เพื่อปกปิดเรือนร่างที่เปลือยเปล่า
พึ่บพึ่บ!
เมื่อเผชิญกับชุดเกราะขนนกเหล็กทมิฬที่ริโยเรียกออกมาอย่างกะทันหัน อาโอบินและเซ็ตสึขาวต่างกระโดดถอยหลังโดยสัญชาตญาณ เพราะคิดว่าริโยกำลังจะโจมตีใส่พวกเขา