0142

⬢⬢⬢

ตอนที่ 142 ตระกูลมาช่วยเราแล้ว

ยามดึกสงัด

หญิงผมแดงตื่นขึ้นมา ทันทีที่ลืมตาเธอก็รีบค้นหาเงาร่างของลูกสาวจนกระทั่งสายตาเหลือบไปเห็นลูกสาวที่อยู่ข้าง ๆ ใจที่หนักอึ้งจึงค่อยเบาบางลง

“แม่คะ!”

เด็กหญิงตัวน้อยที่คอยจ้องมองแม่ตลอดเวลาสัมผัสได้ทันทีที่แม่ตื่นขึ้นมา เมื่อเห็นแม่ใช้มือทั้งสองข้างยันพื้นเพื่อจะลุกขึ้น เธอจึงรีบยื่นมือไปประคองแผ่นหลังของแม่ ช่วยพยุงให้แม่ลุกขึ้นมานั่งครึ่งตัว

หญิงผมแดงลูบผมสีแดงที่แห้งกร้านของลูกสาวเบา ๆ แล้วยิ้มถามว่า “ข้าวปั้นล่ะจ๊ะ?”

“อยู่นี่ค่ะ” เด็กหญิงหยิบข้าวปั้นสองก้อนที่ห่อด้วยผ้าฝ้ายออกมาจากถุง แล้วค่อย ๆ คลี่ออก ก่อนจะหยิบก้อนหนึ่งยื่นให้แม่ “แม่คะ ให้แม่ค่ะ แม่ทานนะคะ”

“อืม” หญิงผมแดงยิ้มรับข้าวปั้นมา แต่หลังจากกัดไปเพียงคำเล็ก ๆ ก็ส่งคืนให้ลูกสาว “เอาล่ะ แม่ทานอิ่มแล้ว ที่เหลือเย่จื่อต้องทานให้หมดนะจ๊ะ”