เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 87 กรงนกทมิฬ
โซ่เหล็กทมิฬเส้นหนึ่งพุ่งออกมาจากดวงตาข้างขวาของหลี่เย่าอย่างกะทันหัน มันสกัดกั้นคุไนที่มินาโตะกำลังจะแทงลงไปเอาไว้ได้
ผาง!
มินาโตะตีลังกากลับหลังกระโดดไปด้านหลังของหลี่เย่า ทันทีที่หมุนตัวกลับมามองอีกฝ่าย บนใบหน้าของเขาก็ปรากฏความรู้สึกเหลือเชื่อขึ้นเป็นครั้งแรก
“แฮ่ก... แฮ่ก...”
หลี่เย่าหันตัวกลับมาในเวลาเดียวกัน โซ่เหล็กทมิฬเส้นหนึ่งยื่นออกมาจากดวงตาข้างขวาที่มือขวาของเขาปิดเอาไว้ มันกลายเป็นร่างโปร่งแสงทะลุผ่านฝ่ามือของเขาออกมาดูน่าสยดสยองไม่น้อย
เขามองไปยังมินาโตะที่อยู่ไม่ไกล ร่างกายโน้มต่ำลงเล็กน้อย ทั้งที่ไม่ได้รู้สึกเหนื่อย แต่ในปากกลับหอบหายใจถี่ ในรูม่านตาข้างซ้ายที่เคร่งขรึมนั้นเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึง
“เกือบไปแล้ว... เกือบ... เกือบเอาชีวิตไม่รอดแล้ว!”
เวลานี้ร่างกายของหลี่เย่ายังคงเกร็งแน่น ในใจร้องออกมาว่าหวุดหวิดจะสิ้นชื่อแล้ว